Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

Υπήρχαν λύκοι τριγύρω μου

Υπήρχαν λύκοι τριγύρω μου


Οι αναμνήσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Θυμάμαι, τέτοιες μέρες ήταν, πριν από πέντε χρόνια, που συνάντησα την Μαρία. Αργότερα, την ονόμασα «λουλούδι μου» και ως τέτοια παρέμεινε.


Με τον καιρό η Μαρία έσβηνε καθώς στην ιδέα της συγχωνευόντουσαν τρένα τεμνόμενα, λεωφορεία, επιδιώξεις και προσμονές.


Σήμερα, η Μαρία είναι μόνο ένα λουλούδι – από τα πολλά μου – και για να ανακαλέσω την αρχική της μορφή πρέπει να θέλω να ταξιδέψω.

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

- M.N. -


Σου πηγαίνει να ‘σαι ντυμένη
με τα λευκά σου
σε μαύρο φόντο
όπως σπίτια ανάμεσα
σε δέντρα – ελιές
ανάποδα έτσι που να καρφώνονται στη γη
και όχι να βγαίνουν από μέσα

Στο μαύρο φόντο
η ψυχή μου ρηγματώθηκε βαθιά
ώσπου βγήκε στη καρδιά

Και στις γιορτές
αντικατοπτρίζονται παντού στα σπίτια
οι αγάπες
κάτοπτρα γεμίζουν τις πτυχές
λυγίζουν και ασυλλόγιστα γέρνουν
ξάφνου λίγο μετά
την Πρωτοχρονιά
μια (ίσως και η ίδια) κοπέλα – Μ.Ν. –
με κεντρίζει βλοσυρά
προχωρώντας το ρήγμα
στη πέτρα στη καρδιά

Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008

Lactuca littera Dimitra

Lactuca littera Dimitra,
για σένα τα λόγια και για τον χωρισμό μας


Τα ξύλα τώρα γίνονται σοφά και τα λιθάρια
έρωτας δεν υπάρχει πια στους βοερούς χυμούς
όλα προσμένουν τους καρπούς
ενώ το φως θα βασανίζεται σε σκοτεινούς τροχούς
όμορφη νέα σα λεπίδα στον ήλιο.


– Ν.Κ. –

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

Billie Jean

Billie Jean


Τζίνα, άκου «τσιγάρο, καφές και κυριακάτικος τύπος»

Τζίνα, γράψε: 0-1-1

το παίζω μόνο άμυνα.


Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008

Μάιος

Μάιος


Αν η επιστροφή έχει τη γεύση αλμυρή

τότε η βροχή είναι λευκή όπως τη πρώτη μέρα


Αν η κόπωση της νύχτας διατηρείται ες αεί

τότε τα αλλεπάλληλα πλήγματά της στερούνται αξίας


Αν η ηθική μας διαπερνάται από ακτινοβολίες

τότε ζητάμε ξανθά μαλλιά

και προσπαθούμε όσο πιο πρόσχαρα δυνατόν

να σταθούμε δίπλα τους

και επιχειρούμε ν’ αγγίζουμε στις άκρες

που ‘ναι μεταλλικές και πυρακτωμένες

και μας χαράζουν

και μας κλέβουν

χωρίς πλέον η ανωνυμία μας να είναι προστασία

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2008

Η άλλη Δήμητρα


Η άλλη Δήμητρα της ζωής μου

"don't talk to strangers
they 're just there to do you harm..."


Ποτέ δεν μιλούσα σε ξένους. Πίστευα ότι θα μου 'κάναν κακό. Αλλά τότε συνέβη.
...και έτσι καταφέραμε να αναπτύξουμε μια υπέροχα δημιουργική σχέση μίσους και πάθους. Εγώ τοποθετώ στις αγάπες μου τριαντάφυλλα και αυτή τους κλέβει τα πρόσωπα που έπειτα τα βάζει σε προθήκες στην αποθήκη του σπιτιού μας. Και 'γώ καμιά φορά τη δέρνω ενώ εκείνη βγάζει ένα ήχο σαν γατούλα ευχαριστημένη. Μα τα νύχια της είναι κόκκινα και ο ήχος της ηχεί κακόηχα.

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008

Δήμητρα


Δήμητρα

Ολοένα πέφτω προς τα κάτω και ολοένα χρειάζομαι δαίμονες καθώς τις νύχτες πάντα ακούω πέταλα και πάγους να θρυμματίζονται και συνέχεια τους βρίσκω στο δρόμο μου απρόσμενα τρέχοντας γύρω μου εμφανίζονται περιοδικά και περιοδικά εξαφανίζονται χωρίς να τους ζητήσω αλλά δεν μου μιλούν ποτέ και συχνά όταν μ’ αγγίζουν τα φτερά λευκά τους και λίγο κοκκινίζουνε στις άκρες πλάι στο ράμφος σκοτεινιά αχνίζοντας νευρικά οι ακτίνες των αισθήσεων μου καμπυλώνονται αναμιγνύονται και ολοένα χάνονται.


Η αφορμή είναι το αυριανό απρόσμενο του τίτλου.